ولى از طرف ديگر ، اين غرايز سركش دو ضرر بسيار خطرناكى هم دارد ؛ يكى براى زندگانى اجتماعى كه غرايز افراد با هم در جهان مادى كه ظرفيت آن براى ارضاى غرايز مهار نشده كور بسيار محدود مىباشد ، منجر به تصادم و تنازع آنان مىشود كه اين امر حتى در قرن بيست و يكم محسوس مىباشد . دوم ، براى تربيت و اصلاح باطن و رسيدن به سعادت در جهان ابدى بعدى . انبيا ، اوليا ، مرشيدن و پيروان آنان در يك طرف ، شياطين ، مفسدين و فريب‌خوردگان ناكام در طرف ديگر . دسته اول ، مردم را به تعديل غرايز « 1 » بر اساس فطرت خالص انسانى و پشتوانه ايمان به خدا و روز قيامت تشويق و ترغيب مىنمايند و دسته دوم ، جامعه را بسوى پيروى از غرايز مهار نشده دعوت مىكنند . از نظر تاريخى اكثريت انسانها راه دوم را انتخاب كرده‌اند و دليلى وجود ندارد كه آينده - تا ظهور مهدى موعود - بهتر از گذشته باشد . بنابراين ، حقيقت‌طلبان ( دسته اول ) در آينده هم در اقليت باقى خواهند ماند .

--> ( 1 ) - تصعيد غرايز را كه بعضى از روانشناسان براى اصلاح رفع تصادم در زندگى اجتماعى پيشنهاد كرده‌اند ، ناقص و فاقد ضمانت اجرايى مىباشد .